પિરોટન પ્રવાસ

હતું તેવે ટાપુ પરયટનથી શું ય કરશે
છતાં પહોંચી જાતા જન હરખભેળા તહિં ખરે !
અને કિલ્લોલે સૌ ડગ સરકતા રેત ભરતા,
વળી પામ્યા જોવા નવલ નવલાં છીપ છપલાં.

વહી આવે વાતો ઉદધિ ઉરથી વા સરકતો
તપે તાપે તો યે તન તપનનો ભાવ ન ધરે,
શિયાળોની લાળી, અજબ તબકે આંખ ચમકી
નિશાએ ન્યાળી ત્યાં ગજબ રમણે ઉભય ભર્તિ.

પ્રભાતે કેવા એ સરક સરકી પીઠ ફરતો,
અહા ! જોયો ભીનો ધરવ ધરતીનો ધબકતો.
સવારે ઉલ્લાસે અરવ પગ લૈ સૌ પકડતા
ઘણાયે શંખો જે હરફર કરે શાંત સહસા.

અરે, એ જીવો તો ગ્રુહવસનમાં ના જ બચતા,
અરે, શાને લોકો અભય હરતા જીવ હણતા.